آموزش
پارتيشن بندي FDISK
توجه :با Fdisk همه اطلاعات شما پاك مي شود!
نكته : ابتدا شما مي بايست روش بوت كردن سيستم از
طريق Floppy و يا CD-Rom را ياد بگيريد.
در هنگام روشن شدن سيستم دكمه DELETE (در بعضي كامپيوتر ها
دكمه ديگر) را پائين نگه داريد تا وارد Setup شويد. دستگاه
را به گونه اي تنظيم كنيد كه اولين وسيله بوت شدن CD-Rom
باشد.يعني وارد قسمت Bios featurs setup شده و اولين وسيله
بوت شدن را CD قرار دهيد.سپس روي گزينه Save &Exit setup
كليك كرده و از Setup خارج شويد. در اينجا سوالي مبني بر
(Save to cmos and exit (Y/N از شما پرسيده مي شود. كليد Y
را فشار دهيد دهيد تا سيستم دوباره Restart شود. بعد از
Restart سيستم سه پيغام زير ظاهر ميشود:
CD-ROM Start up menu
1.Boot from hard disk
2.Boot from CD-ROM
سپس گزينه 2 را اتنخاب كرده تا سيستم از روي CDبوت شود.
بعد از آن پيغام هاي زير صادر مي گردد:
Microsoft Widows98 Start up menu
1.Start Windows98 Setup from CD-Rom
2.Start Computer with CD-Rom supprt
3.Start computer without CD-rom Support
4.View the Help file
شما گزينه 2 را انتخاب كنيد . پس از چند لحظه جلوي پرامپت
درايو (مثلاF:\> )فرمان Fdisk را تايپ و كليد Enter رو
بزنيد. فورا پيغامي مبني بر اينكه ظرفيت Hard شمااز 512
بيشتر است ظاهر مي شود. كليد Y وسپسEnter رو فشار دهيد.
سپس صفحه اصلي Fdisk ظاهر مي شود.
Fdisk option
current fixed disk drive:1
choose 1 of the following:
1.creat dos partion or logical dos drive
2.set active partion
3.delet partion or logical dos drive
4.display partion information
Enter choice:…
اين صفحه شامل گزينه هايي جهت انجام اعمال مختلف بر روي
ديسك سخت مي باشد.
توجه: در پارتيشن بندي و كار با Fdisk با سه اصطلاح
بر خورد مي كنيد كه عبارتند از Primery , Extended ,
logical برخورد مي كنيد كه سيستم عامل از دوتاي اولي
استفاده مي كند.
درايو C كامپيوتر همان Primery است و بقيه Extended هستند.
در Fdisk ابتدا Primery و بعد Extended ايجاد مي كنيم.
وبراي حذف پارتيشن ها برعكس ايجاد آنها عمل مي كنيم.
توجه : ابتدا در صورت وجود پارتيشن آنها را پاك مي
كنيم.
خوب از اين پنجره اصلي گزينه 3 رو انتخاب كنيد .سپس پنجره
اي ظاهر مي شود كه از آن گزينه:
3.Delet logical dos drive in the extended dos partion
را برمي گزينيم.
بعد از اين كار صفحهاي شامل پيغام هاي زير ظاهر مي شود:
WARNING!Data in deleted logical dos drive will be lost
What drive do you want to delete?
سپس شما نام آخرين درايو Hard خودتان را وارد كنيد وenter
را بزنيد.سپس EnterVolume ظاهر مي شود كه شما يايد برچسب
درايوتان را وارد كنيد يا اگر بر چسبي ندارد Enter را
بزنيد. (اگه درايو شما برچسب داشته باشه مثلا به جاي حرف D
برچسب اون مثلا MyDriveظاهر ميشه) سپس پيغام زير ظاهر ميشه:
[Are you sure?(Y/N)?[Y براي تاييد حرف Yرا بزنيد و بعد
Enter و به همين ترتيب همه درايوهاي منطقي(Logical) را پاك
كنيد.بعد از پاك شدن همه درايوهاي منطقي پيغام زير ظاهر مي
شود. All logical drive deleted in the extended dos
partion سپس چند بار دكمه Esc را بزنيد تا وارد صفحه اصلي
بشويد. (Fdiskoption) بعد دكمه 3 (Delet partion….) از
صفحه بعدي ظاهر شده (Delet extended dos partion)را انتخاب
كنيد.بعد يك پيغام (Warning………) ظاهر مي شود كه بايد شما
كليد Yرا بزنيد بعد Enter. سپس پيغام زير ظاهر مي شود:
Exttended dos partion Deleted دكمه Esc را بزنيد تا وارد
صفحه اصلي بشويد . (Fdisk Option). بعد باز گزينه 3 بعد از
صفحه باز شده گزينه 1 را وارد كنيد. تا پارتيشن اوليه خذف
شود . (Delet primery dos partion). سپس پيغام (Warning
data in the deleted primery dos partion will be lost.
زيرپيغام : What primery partion do you want to
delete?[1]
شما كليد Enter رو بزنين.پيغام زير ظاهر ميشه: Enter
volume labe…?[]
در صورت وجود بر چسب آن را تايپ و Enter را بزنيد در غير
اين صورت Enter را بزنيد.
پيغام (:Are you sure) كه گزينه Yسپس كليد Enter را بزنيد.
پيغام زير ظاهر مي شود: Primery dos partion deleted دكمه
Esc را بزنيد تا وارد صفحه اصلي بشويد .حالا پارتيشن هاي
شما حذف شده است.
براي ايجاد پارتيشن از صفحه اصلي گزينه 1 يعني(1.Create
dos partion or logical…..) را بزنيد.
عد از طي اين مراحل صفحه اي با مشخصات زير حاصل مي شود :
Creat dos partion or logical dos drive
Current fixed disk drive:1
Choose 1 of the following:
1.creat primery dos partion
2.creat extended dos partion
3.creat logical dos drive in extended dos partion
Enter choice:
سپس كليد 1 راتايپ وenter را بزنيد . مدتي صبر كنيد تا
100% Completeو Verifying drive integrityتا 100%كامل شود.
بعد از آن پيغام زير ظاهر مي شود :
Creat primery dos partion
Current fixed disk drive:1
Do you wish to use the maximum available………………
Press Esc to return to fdisk options
كادر بالا از شما مي پرسد كه آيا مي خواهيد
تمام ديسك سخت پارتيشن اوليه(Primery)گردد؟شما دكمه N را
تايپ كرده وسپس Enter را بزنيد . سپس مدتي صبر كنيد تا
100%كامل شود … بعد صفحه زير ظاهر مي شود:
Creat primery dos partion
Current fixed………..
Total disk space is ……..mbytes(1mb=……….)
Maximum space avalable for partion is…….
Enter partion size in mbytes or ……….
Press esc …………
صفحه بالا ظرفيت هارد شما را كه براي اين عمل
در دسترس مي باشد را اعلام مي كند شما بايد در اين مرحله
براي درايو Strart up تان مقداري را در مقياس مگا بايت
وارد كنيد (البته درصد هم مي - شود).
توصيه:
1.آنهاي كه هارد 20 دارند 3000 را بزنند
2.هارد 30 ،4000يا 4500
3.هارد 40 به بالا تا 80،6000 يا 5500
4.هاردهاي 20 به پايين به نسبت 2500،2000،1500،1000
5…
بعد از وارد كردن مقدار Enter را زده تا پيغام زير ظاهر
شود : Primery dos partion created
سپس Esc را زده تا وارد صفحه اصلي Fdisk بشويد .
از صفحه اصلي گزينه ا(Creat dos ………or logical…..) و از
صفحه بعدي گزينه 2 (Creat extended dos partion)را زده
مدتي صبر كنيد تا 100% كامل شود. سپس صفحه زير ظاهر مي شود:
Creat extended dos partion
Current fixed……….
Partion status type volume label mbytes…….
C:1 pri…
Total disk space is……….
Enter partion size in mbytes or per…………………….
No partion defind
Press esc……………
سپس كليد Enter را بزنيد. تا پيغام (Extended……..)ظاهر شود.
حالا كليد Esc را بزنيد تا سيستم به طور اتوماتيك وارد بخش
ايجاد درايوهاي منطقي شود. مدتي صبر كنيد تا 100%تمام شود
سپس از صفحه بعدي ظاهر شده عدد دلخواه خودتان به مگابايت
را براي درايو D:وارد كنيد.مدتي صبر كنيد تا100%كامل شود .
بعد از اين مرحله (يا احيانا Restart system)ماجرا را براي
درايو هاي منطقي ديگر از قبيل E تا Z ادامه بدهيد تا
جاييكه هارد شما تمام شود.
توصيه:
سعي كنيد كه حتي الامكان درايو هايتان كم باشد معمولا 4
درايو كافيست بعد از اينكه تمام هارد پارتيشن بندي شد
پيغام :
All available disk space in the extended dos ……………………
ظاهر مي شود.
حالا دكمه Esc را بزنيد تا وارد صفحه اصلي بشويد. از صفحه
اصلي گزينه 2(Set active partion )را انتخاب كنيد. در صفحه
بعدي ظاهر شده كليد 1 را زده و Enter كنيد. با عمل فوق
درايو C شما به عنوان درايو Start up بوده فعال مي شود.
سپس پيغام Partion 1 made active ظاهر مي شود. بدين تر تيب
پارتيشن بندي به اتمام ميرسد .
نكته هاي قابل توجه :
1. ممكن است در بعضي از سيستم ها در حين عمليات هاي بالا
Restart هاي متعددي انجام شود.
2. پس از عمل Fdisk حتما توسط دستور a:\format drive را
براي همه درايوها انجام دهيد تا به FAT 32 تبديل شوند.
3. از Fdisk زياد پرهيز كنيد زيرا باعث خراب شدن هارد شما
مي شود.
نصب ويندوز از بوت
براي اين كه ويندوز را از اول نصب كنيد بايد يك cd بوت
داشته باشيد هنگامي كه سيستم را روشن ميكنيد كليد delete
را نگه داريد و وارد تنظيمات setup شويد.اكثر mother board
هاي جديد در همان بالا منوي bootرا دارند كه شما با زدن
كليد هاي چپ و راست ميتوانيد وارد ان شويد و بوت اول خود
را cdrom انتخاب كنيد.بايد روي ان enter زده و cdrom را
انتخاب كنيد.سپس روي exit رفته و save and exit يا چيزي
شبيه به اين را بياد انتخاب كنيد كه تنظيمات شما را زخيره
كند.حال هنگام روشن كردن سيستم اگر cd بوت در سيستم باشد
ميتوانيد از ان استفاده كنيد.بعد از اين كه cd بوت شد و
هنگامي كه گفته ميشود press any key .......... دكمه اي را
بزنيد تا وارد مراحل نصب ويندوز شويد.
منتظر بمانيد تا ويندوز مراحل نصب را طي كند بعد از اين كه
به متني كه حاوي توضيحات مايكروسافت و نوعي قرارداد با شما
ميباشد رسيديد.روي F8 كليك كنيد تا تائيد شود.
در قسمت بعد چنانچه شما قبلا ويندوزي داشته باشيد از شما
خواهد شد كه ميخواهيد روي همان ويندوز نصب شود يا انتخاب
با شما باشد. با زدن دكمه R ميتوانيد روي همان ويندوز نصب
كنيد و با زدن دكمهEsc انتخاب درايو ظاهر خواهد شد.پيشنهاد
ما Escميباشد.
اگر Escرا زده باشيد اين قسمت يعني قسمت انتخاب درايو
ظاهرمي شود. ميتوانيد درايو مورد نظر را انتخاب كنيد
همچنين با زدن دكمه Dميتوانيد درايو را پاك كنيد تا بعدا
تبديل به درايو جديد يا تبديل به دو يا چند درايو كنيد.
بعد از اين كه D را بزنيد دوباره دكمه Lرابزنيد حال درايو
پاك شده.ميتوانيد درايو پاك شده را انتخاب و با زدن
دكمهCان را دوباره بسازيد.وقتي ان را ميسازيد ميتوانيد هجم
ان را تايين كنيد .مثلا اگر ميخواهيد درايو را تبديل به دو
درايو كنيد.بايد هجم فعلي را تبديل به 2 كرده و Enter
كنيد.حال دو درايو جديد خواهيد داشت.البته براي عوض كردن
يا تقسيم هجم درايو ميتوانيد از Partition Magic هم
استفاده كنيد كه اموزش ان در بخش اموزش گذاشته شده.يا اين
كه براي ساخت پارتيشن هاي خود بايد Fdiskرا بلد باشيد كه
ان هم در بخش اموزش ياد داده شده است. به حر حال با انتخاب
درايو مورد نظر خود ميتوانيد وارد قسمت بعد شويد.
در اينجا ميتوانيد انتخاب كنيد كه فرمت درايو شما چه باشد
FAT يا NTFSتفاوت اين دو را در اينجا ببينيد و انتخاب
كنيد.بهتر است گزينه هايي كه جلوي ان كلمه Quick نوشته شده
را انتخاب نكنيد زيرا فرمت كامل مناسب تر است. بعد از اين
كه مراحل را رد كرديد ويندوز فرمت انتخابي شما را اغاز
كرده و سپس فايلهاي مورد نياز را كپي ميكند. سپس سيستم
restart خواهد شد.
بعد از اين كه سيتم restart شد كاملا صبر كنيد تا ويندوز
مراحل نصب را ادامه دهد اگر به پنجره وارد كردن كد ويندوز
رسيديد كدي كه در كيس ويندوز يا در فايلي متني با نام
serial يا cd key قرار دارد وارد كنيد.اين پنجره بستگي به
تنظيمات شما ممكن است در اين قسمت يا در قسمتهاي بعد ظاهر
شود.
در اينجا زبان خود را انتخاب ميكنيد .براي اين كه امكان
تايپ فارسي داشته باشيد روي customizeكليك كرده و تب
language را انتخاب كنيد سپس هر دو تيك را علامت بزنيد و
apply را بزنيد تا فايلهاي مربوط نصب شوند بعد در قسمت
details روي add كليك كرده و فارسي را اضافه كنيد. رو دكمه
ok زده و nextكنيد.
آموزش نصب ویندوز XP
ابتدا بايد يك cd ويندوزxp داشته باشيد . دقت كنيد كه اين
cd بايد bootable باشد. اگر ميخواهيد كه ويندوز فعلي را
تبديل به ويندوز xp كنيد يا update كنيد نيازي به cd بوت
نداريد. cd ويندوز را درون cd rom گذاشته و ويندوز
اتوماتيك auto run خواهد شد.دقت كنيد كه اگر بخواهيد
ويندوز فعلي خود را كه مثلا 98 ياme يا2000 ميباشد را
update كنيد اطلاعات شما مثلا my document شما و برنامه
هاي نصب شده شما حفظ خواهد شد.ولي اگر ويندوز شما ايراد
دارد.بهتر است ان را از اول فرمت و نصب كنيد كه اين نوع
نصب در اينجا توضيح داده شده است.
بعد از اين كه cd ويندوز را گذاشتيد. خود به خود مرحله نصب
ويندوز شروع خواهد شد . روي گزينه install windows xp كليك
كنيد.
در قسمت بعد از شما پرسيده ميشود كه ميخواهيد يك ويندوز
جديد نصب كنيد يا ويندوز فعلي را update كنيد در صورتي كه
در ويندوز فعلي شما ايرادي ندارد و ميخواهيد ان را تبديل
به xp كنيد اين مرحله را رد كنيد و دست نزنيد زيرا به طور
خودكار upgrade recommandedانتخاب شده است.ولي چنانچه قصد
داريد ويندوز جديدي در درايوي ديگر نصب كنيد بايد new
instalation را انتخاب كنيد.در اين صورت بعد از نصب كامل
ويندوز xp هنگامي كه سيستم را روشن ميكنيد دو منو ظاهر شده
و از شما پرسيده خواهد شد كه ميخواهيد وارد كدام ويندوز
شويد.بدين ترتيب شما 2 ويندوز خواهيد داشت.
در مرحله بعد بايد سريال ويندوز را وارد كنيد اين سريال
احتمالا در پشت كيس cd يا درون خود cd داخل فايلي به نام
serial يا cd key يا readme نوشته شده.
در قسمت بعد روي دكمه advanced option كليك كرده و در
پنجره جديد گزينه دوم را تيك بزنيد.اين براي اين است كه
شما درايوي را كه ويندوز در ان ريخته شود را انتخاب
كنيد.همچنين جهت تسريع كار ميتوانيد گزينه اول را تيك
بزنيد تا تمامي فايلهاي ويندوز روي هارد ريخته شده و از
انجا نصب شوند.بر روي ok كليك كنيد. در قسمت پايين
ميتوانيد زبان خود را انتخاب كنيد ان را farsiانتخاب كنيد
تا ابزار فارسي نصب شوند. (اگر تصميم داريد از فارسي سازي
مثلAnzan2 استفاده كنيد اين قسمت را دست نزنيد).حال بر روي
next كليك كنيد.
در اين مرحله از شما سوال ميشود ميخواهيد نصب ويندوز رو از
اينترنت به روز كنيد؟ چنانچه مايل باشيد ميتوانيد گزينه
بالا را انتخاب كرده و next را بزنيد در اين صورت اخرين
update ها از اينترنت دانلود خواهد شدولي با انتخاب گزينه
پاييني بدون update وارد مرحله بعد مي شويد.به هر حال بعد
از رد كردن اين قسمت فايلهاي ضروري اتوماتيك كپي يا دانلود
خواهند شد و سيستم restart خواهد شد.
منتظر بمانيد تا ويندوز مراحل نصب را طي كند بعد از اين كه
به متني كه حاوي توضيحات مايكروسافت و نوعي قرارداد با شما
ميباشد رسيديد.روي F8 كليك كنيد تا تائيد شود.
در قسمت بعد چنانچه شما قبلا ويندوزي داشته باشيد از شما
خواهد شد كه ميخواهيد روي همان ويندوز نصب شود يا انتخاب
با شما باشد. با زدن دكمه R ميتوانيد روي همان ويندوز نصب
كنيد و با زدن دكمهEsc انتخاب درايو ظاهر خواهد شد.پيشنهاد
ما Escميباشد.
اگر Escرا زده باشيد اين قسمت يعني قسمت انتخاب درايو
ظاهرمي شود. ميتوانيد درايو مورد نظر را انتخاب كنيد
همچنين با زدن دكمه Dميتوانيد درايو را پاك كنيد تا بعدا
تبديل به درايو جديد يا تبديل به دو يا چند درايو كنيد.
بعد از اين كه D را بزنيد دوباره دكمه Lرابزنيد حال درايو
پاك شده.ميتوانيد درايو پاك شده را انتخاب و با زدن
دكمهCان را دوباره بسازيد.وقتي ان را ميسازيد ميتوانيد هجم
ان را تايين كنيد .مثلا اگر ميخواهيد درايو را تبديل به دو
درايو كنيد.بايد هجم فعلي را تبديل به 2 كرده و Enter
كنيد.حال دو درايو جديد خواهيد داشت.البته براي عوض كردن
يا تقسيم هجم درايو ميتوانيد از Partition Magic هم
استفاده كنيد كه اموزش ان در بخش اموزش گذاشته شده.يا اين
كه براي ساخت پارتيشن هاي خود بايد Fdisk را بلد باشيد كه
ان هم در قسمت اموزش ياد داده شده است. به حر حال با
انتخاب درايو مورد نظر خود ميتوانيد وارد قسمت بعد شويد.
در اينجا ميتوانيد انتخاب كنيد كه فرمت درايو شما چه باشد
FAT يا NTFSتفاوت اين دو را در اينجا ببينيد و انتخاب
كنيد.بهتر است گزينه هايي كه جلوي ان كلمه Quick نوشته شده
را انتخاب نكنيد زيرا فرمت كامل مناسب تر است. بعد از اين
كه مراحل را رد كرديد ويندوز فرمت انتخابي شما را اغاز
كرده و سپس فايلهاي مورد نياز را كپي ميكند. سپس سيستم
restart خواهد شد.
بعد از شروع مجدد سيستم منتظر بمانيد تا مرحل نصب اتوماتيك
پيش برود تا اينكه شما با پنجره اي مواجه خواهيد شد.در
اينجا زبان خود را انتخاب ميكنيد .چنانچه در قسمت چهارم
شما فارسي را انتخاب كرده ايد اين قسمت را دست نزنيد . فقط
در قسمت details عربي را remove كنيد(البته اين كار بستگي
به نوع كيبورد شما دارد ولي در اكثر كيبوردها با اين كار
چند ايراد جزئي بر طرف خواهد شد به هر حال فارسي سازي
ويندوز xp كامل نيست و ايراداتي در حروف ي پ ژ گ احتمالا
خواهيد داشت براي فارسي كردن ويندوز ميتوانيد از يك فارسي
ساز استفاده كنيد) رو دكمه ok زده و nextكنيد.
از اينجا به بعد براي هر دو حالت نصب از روي ويندوز و نصب
از boot مشترك ميباشد.
در اين جا نام خود و نام كمپاني يا شركت يا هرچه دوست
داريد.مثلا home
در اينجا نام كامپيوتر خود را مينويسيد كه نامي به عنوان
پيش فرض نوشته ميشود.در قسمت پايين ميتوانيد پسور مديريت
كامپيوتر را وارد كنيد به اين ترتيب كسي نميتواند به جاي
شما وارد شود زيرا شما مديريت كامپيوتر را داريد و
ميتوانيد حتي براي استفاده كننده هاي ديگر هم قواعدي خواص
تايين كنيد مثلا برادر كوچك شما نتواند فايلها را پاك كند.
اين قسمت براي تنظيمات اتصال به اينترنت است.روي منوي
پايين روي اول زده و ايران را انتخاب كنيد.در قسمت What
Area Code استان را ميزنيد مثلا براي تهران 021 در قسمت
dial nomber چيزي ننويسيد.و در پايين هم نوع ارتباط تلفني
خود تون يا پالس را انتخاب كنيد و next كنيد.
در اينجا ساعت محلي را انتخاب ميكنيد.جلوي time zone اگر
در ايران هستيد GMT+03:30 Tehran را انتخاب كنيد.و بر روي
next كليك ميكنيد .ويندوز نصب را ادامه داده و سر انجام به
پايان ميرساند و سيستم restart خواهد شد.
بعد از شروع مجدد ويندوز از شما سوالاتي خواهد شد شما تمام
گزينه هايي كه از شما ميخواهد ويندوز را توسط اينترنت
رجيستر كنيد را كنسل كنيد(بايد گزينه هاي پايين را انتخاب
كنيد) زيرا هنوز معلوم نيست مودم شما به درستي كار ميكند
يا نه ؟
سپس در اخر از شما خواسته ميشود 5 user معرفي كنيد كه شما
براي اولي نام خود را وارد كرده و finish را بزنيد.حال شما
وارد ويندوز جديد شده ايد.
نحوه انتخاب یک
مادربرد
انتخاب مادربرد ، يکی از تصميمات مهم در زمان تهيه و يا
ارتقاء يک کامپيوتر است .انتخاب فوق ، علاوه بر تاثير
مستقيم بر عملکرد فعلی سيستم ، بيانگر انعطاف سيستم در
زمان ارتقاء نيز می باشد . قابليت های فعلی يک کامپيوتر و
پتانسيل های ارتقاء آن در آينده ، جملگی به نوع مادربرد
انتخابی بستگی خواهد داشت . امروزه بر روی مادربردها ،
پورت های پیشرفته ای نظیر( Fireware(IEEE 1394و یا USB 2.0
و حتی کارت های ( تراشه ) صدای شش کاناله و کنترل های RAID
وجود داشته که می توان از آنان در زمان ارتقاء سیستم و
بدون نياز به نصب امکانات جانبی ديگر ، استفاده بعمل آورد.
درزمان انتخاب یک مادربرد همواره سوالات متعددی در ذهن
تهیه کننده ( خريدار ) مطرح می گردد: مادربردها چگونه با
يکديگر مقايسه می گردند؟ پارامترها ی سنجش و وزن هر کدام
چیست؟ ( پردازنده ها ، نوع تراشه ها ، نحوه ارتباط با
دستگاههای ذخیره سازی ). معيار انتخاب یک مادربرد چیست ؟
Chip set های يک مادربرد بيانگر چه واقعيت هائی می باشند ؟
امکانات یک مادربرد چه تاثیراتی را در حیات فعلی و آتی
سيستم بدنبال خواهد داشت؟ميزان کارایی و کيفيت یک سیستم تا
چه میزان وابسته به پتانسیل های مادربرد می باشد ؟ موارد
فوق ، نمونه سوالاتی است که در زمان انتخاب يک مادربرد در
ذهن تهيه کنندگان مطرح می گردد. در این مقاله قصد داریم به
برخی از پرسش های متداول در زمینه انتخاب یک مادربرد پاسخ
داده و از این رهگذر با ضوابط و معيارهای انتخاب صحيح يک
مادربرد بيشتر آشنا شويم .
جایگاه مادربرد
مادربرد ، پردازنده و حافظه سه عنصرحیاتی در کامپیوتر بوده
که در زمان انتخاب مادربرد، سرنوشت پردازنده و حافظه نیز
بنوعی رقم خواهد خورد.انتخاب مناسب یک مادربرد از جمله
تصمیمات مهمی است که دامنه آن گريبانگير تجهيزات سخت
افزاری ديگر نيز خواهد شد. انتخاب یک مادربرد قديمی و از
رده خارج ( ولو اینکه در حال حاضر پاسخگوی نیازها و خواسته
ها باشد ) می تواند زمينه بروز مسائل متعددی در ارتباط با
ارتقاء و افزايش توان عملياتی کامپيوتر در آينده را بدنبال
داشته باشد . فراموش نکنيم ما کامپيوتر را نه بخاطر خود
بلکه بخاطر اجرای برنامه ها ( در حال حاضر و آينده ) تهيه
می نمائيم .
ویژگی ها ی مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با مادربرد، می توان به موارد
زیر اشاره نمود :
Chip Set مادربرد ، عملياتی حياتی و مهم نظير روتينگ داده
از هارد ديسک به حافظه و پردازنده را انجام و اين اطمينان
را بوجود می آورد که تمامی دستگاههای جانبی و کارت های
الحاقی ، قادر به گفتگو ( ارتباط ) با پردازنده می باشند .
تولید کنندگان مادربردها ، با افزدون چیپ ست های متفاوت بر
روی مادر برد تولیدی خود نظير کنترلر RAID و پورت های
Fireware ، قابليت ها ی مادربرد توليدی خود نسبت به ساير
محصولات مشابه را نشان می دهند .
چیپ ست های موجود بر روی یک مادربرد ، باعث اعمال محدودیت
در رابطه با انتخاب نوع پردازنده ، حافظه و ساير تجهيزات
جانبی ديگر نظیر کارت گرافیک ، کارت صدا و پورت های USB
2.0 می گردد. ( برخی از امکانات فوق نظير کارت صدا ، می
تواند بعنوان پتانسيل های ذاتی همراه مادربرد ارائه گردد).
اغلب مادر بردهائی که از یک نوع مشابه Chip set استفاده می
نمایند ، ویژگی های متعارفی را به اشتراک گذاشته ( به ارث
رسیده از Chip set) و کارآئی آنان در اکثرموارد مشابه می
باشد. آگاهی از نوع پردازنده ، حافظه ، سرعت کنترل کننده
IDE ، کارت گرافیک و صدا ، می تواند کمک مناسبی در خصوص
انتخاب مادربرد را ارائه نمايد (خصوصا" در موارديکه از
Chip set مشابه استفاده می گردد ) .
پردازنده :تولید کنندگان مادربرد در برخی حالات ، فهرست
مادربردهای تولیدی خود را بر اساس نوع سوکتی که مادربرد
حمایت می نماید ، ارائه می نمایند. مثلا" سوکت 478 برای P4
و سوکت A برای Athlon . در اکثر کاربردهای تجاری ، کاربران
تفاوت مشهودی را در ارتباط با سرعت بین دو پردازنده Athlon
و P4 مشاهده نمی نمایند در حاليکه ممکن است تفاوت قيمت
آنان مشهود باشد.بهرحال نوع و سرعت پردازنده ای که می
تواند همراه يک مادر برد استفاده شود ، يکی از نکات مهم در
رابطه با انتخاب مادربرد است .
حافظه : امروزه اکثر مادربردها از حافظه های SDRam
DDR )Double Date Rate) استفاده می نمایند . البته هنوز
مادر بردهائی نیز وجود دارد که از RDRAM یا Rambus استفاده
می نمایند. ( تعداد این نوع از مادربردها اندک است ).حافظه
های DDR دارای سرعت های مختلفی بوده و پیشنهاد می شود که
سریعترین نوعی را که مادربرد حمایت می نماید ، انتخاب گردد
. تولید کنندگان مادربرد ،حافظه های DDR را بر اساس سرعت
Clock و یا پهنای باند تقسیم می نمایند . سرعت این نوع از
حافظه ها ( DDR ) به ترتیب از کندترین به سریعترین نوع ،
بصورت زیر می باشد :
DDR200 ( aka PC1600) , DDR266 ( PC2100) , DDR333(PC2700)
, DDR400(PC3200)
بردهایی كه از RDRAM استفاده می نمايند دارای Chip set
اینتل 850 یا 850E می باشند. این نوع از حافظه ها ( RDRAM
) می بایست بمنظور افزایش کارآئی ، بصورت زوج بر روی
مادربرد استفاده شده و اسلات های خالی توسط CRIMM تکميل (
پر) گردند.حافظه ها ی RDRAM، قادر به تامین پهنای باند
بالای مورد نياز برنامه هائی با حجم عملیات سنگین در
ارتباط با حافظه، می باشند.( برنامه های ویرایش فیلم های
ویديوئی و یا بازیهای سه بعدی گرافیکی) . قیمت حافظه های
RDRAM نسبت به حافظه های DDR دو برابر است .حافظه های
RDRAM در حال حاضر با دو سرعت متفاوت ارائه می گردند :
PC800 و PC1066 . در صورت انتخاب پردازنده ای از نوع P4 که
بر روی BUS با سرعت 533 مگاهرتز اجراء می گردد، سرعت بيشتر
پردازنده معيار اصلی انتخاب قرار گيرد . در زمان انتخاب
حافظه ، می بايست تعداد سوکت های DIMM و RIMM موجود بر روی
مادربرد بهمراه حداکثر حافظه قابل نصب بر روی آن دقيقا"
بررسی گردد.
صدا و گرافیک :اكثر
مادربردهای موجود دارای كارت صدا بوده و بندرت می توان
مادربردی را يافت که فاقد اين قابليت باشد. آخرین مدل مادر
بردها دارای چیپ ست دیجیتالی صدای 6 كاناله بوده كه برای
بازی ها و فايل های MP3 مناسب تر می باشد. در صورتيکه قصد
نصب يک کارت صدا بر روی مادر برد بمنظور افزايش کيفيت صدا
وجود داشته باشد ، می توان با استفاده از Jumper و يا BIOS
سيستم ، کارت صدای موجود بر روی مادربرد ( OnBoard ) را
غير فعال و از کارت صدای مورد نظر خود استفاده نمود .در
صورتيکه بخواهيم از بازی های کامپيوتری استفاده نمائيم که
دارای گرافيک سه بعدی می باشند ، می بايست كارت گرافیك
موجود بر روی مادربرد را غيرفعال و يک کارت گرافيک متناسب
با نوع نياز را بر روی مادر برد نصب نمود.در اين رابطه
لازم است به اين نکته دقت شود که مادربرد انتخابی دارای
اسلات AGP باشد .امروزه اکثر كارت های گرافیكی موجود از
اسلات AGP بمنظور ارتباط با كامپیوتر استفاده می نمایند.
نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی : اكثر مادربردها، با
استفاده از یك كنترلر IDE از درایوهای ATA/100 یا ATA/133
پشتیبانی می نمایند. بر اساس مطالعات انجام شده، تفاوت بین
دو استاندارد فوق ، بسیار ناچیز بوده و اين امر نمی تواند
تاثیر چندانی در رابطه با انتخاب يک مادربرد را داشته
باشد.انتخاب مادربردهایی كه توانایی پشتیبانی از RAID را
دارند بسیار حائز اهميت است . با استفاده از كنترلر فوق ،
می توان بر روی یك كامپیوتر از دو هارددیسك بطور همزمان
استفاده نمود. بدين ترتيب ، اطلاعات بر روی دو هارددیسك
ذخيره و در صورت خرابی يک هارد ديسک ،می توان از هارددیسك
دیگر استفاده نمود. (تهیه یك كنترلر RAID بتنهائی مقرون
بصرفه نبوده و لازم است درزمان انتخاب ، مادربردی برگزيده
شود که از RAID حمايت می نمايد).
ارتباطات ( اتصالات ) : اکثر مادربردها دارای پورت
هایی نظير : اترنت،USB2.0 و FireWire می باشند .برخی از
مادربردهای جديد ، دارای امکاناتی بمنظور خواندن Flash
Memory می باشند. اخیرا" مادر بردهایی به نام Legacy free
مطرح شده اند که نیازی به پورت های جداگانه نداشته و تمامی
پورت ها بطور مختصر در یك پورت تعبیه شده اند.
تشریح مشخصات
در اكثر موارد تهیه یك مادربردجديدهمراه با خرید پردازنده
و حافظه اصلی نیز می باشد. بدين دليل لازم است بررسی لازم
در خصوص تاثير اين قطعات بر کارآئی مادربرد نيز مورد بررسی
و توجه قرار گيرد .فراموش نکنيم که همواره پردازنده های
جديد و با سرعت بالا دارای قيمت بمراتب بالاتری نسبت به
نمونه های قبل از خود بوده و در صورتيکه ضرورتی به استفاده
از پردازنده های جديد ، سريع و در عين حال گران وجود ندارد
، می توان با توجه به نوع نياز خود از پردازنده های ديگر(
با سرعت کمتر نسبت به آخرين مدل های موجود ) که با مادربرد
انتخابی نيز مطابقت می نمايند، استفاده نمود.
يکی از اجزاء مهم هر مادربرد ، Chip set می باشد که
اطلاعات متنوعی را در ارتباط با توانائی مادربرد مشخص می
نمايد . نوع پردازنده و حافظه ای که مادربرد می تواند
حمايت نمايد ، برخاسته از نوع Chip set يک مادربرد است .
در برخی حالات نوع Chip set موجود بر روی يک مادربرد ،
بيانگر نوع پورت های صدا، ويدئو و کارت شبکه نيز می باشد (
عناصر فوق بصورت onboard بر روی مادربرد تعبيه می شوند ) .
در زمان انتخاب يک مادربرد لازم است به اين نکته دقت شود
که تفاوت بسيار بالائی بين مادربردها از لحاظ قيمت وجود
نداشته و می توان با در نظر گرفتن تمامی جوانب مادربردی را
انتخاب نمود که دارای امکانات جانبی نظير کارت شبکه و
کنترلر RAID باشد. ( تفاوت قيمت بين اين نوع از مادربردها
با مادربردهائی که فاقد امکانات فوق ، می باشند زياد نمی
باشد) .
پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک مادربرد در
نظر گرفت :
حمایت از پردازنده :
حداقل : قادر به حمایت از پردازنده های رایج نمی باشد .
پیشنهادی : قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل
باشد .
حداکثر : قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل
باشد.
توانائی مادربرد انتخابی در رابطه با حمايت از پردازنده
های موجود ، يکی از تصميمات مهم در زمينه انتخاب يک
مادربرد است ( حمايت ازپردازنده های خانواده AMD و يا
اينتل ) .
نوع حافظه :
حداقل : DDR 200/266
پیشنهادی : DDR266/333 یا PC800/1066 Rambus
حداکثر : DDR333/400 یاPC1066Rambus
نوع و سرعت حافظه ای که بهمراه يک مادربرد نصب می گردد ،
تاثير مستقيمی بر کارآئی و در عين حال قيمت يک کامپيوتر
دارد. حافظه های Rambus ، قابل استفاده بر روی تعداد اندکی
از مادربردها بوده و قيمت آنان بمراتب بيشتر از حافظه های
SDRAM می باشد .
اتصالات جانبی :
حداقل : USB 1.1
پیشنهادی : USB 2.0 در صورت امكان FireWire
حداکثر : USB 2.0 و FireWire
در صورتيکه تصميم به تهيه تجهيزات جانبی نظير چاپگر،
دوربين های ديجيتال و درايوهای خارجی CD-RW وجود داشته
باشد ( درآينده ) ، پيشنهاد می گردد مادربردی تهيه گردد که
دارای پورت های USB2.0 و Firewire باشد .
عناصر مجتمع و پیوسته :
حداقل : كارت صدا
پیشنهادی : كارت صدای دیجیتالی، كارت شبكه و در صورت امكان
پشتیبانی ازویدئو
حداکثر : كارت صدای دیجیتالی و كارت شبكه
اكثر مادربردها دارای امکانات از قبل تعبيه شده ای در
رابطه با کارت صدا می باشند ( Onboard ) . در مادربردهای
پيشرفته تر امکانات لازم در خصوص كارت های صدای 6 كاناله
دیجیتال و كارت شبكه نيز پيش بينی شده است .برخی از
مادربردها دارای تراشه های لازم بمنظور حمايت از گرافیك
بوده که كه باعث کاهش هزينه ها خصوصا" در رابطه با
کاربرانی می گردد که نوع استفاده آنان از کامپيوتر ، ضرورت
وجود کارت های گرافيک قدرتمند را کم رنگ می نمايد .
نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی :
حداقل : ATA /100
پیشنهادی : ATA/133 در صورت امكان RAID
حداکثر : ATA/133. RAID در صورت امكان Serial ATA
سرعت اينترفيس هارد ديسک و ساير دستگاههای IDE استفاده شده
را مشخص می نمايد.استاندارد جدید Serial ATA در مادربردهای
جدید استفاده می شود(افزايش سرعت اينترفيس ).برخی از
مادربردها امکان استفاده از RAID را فراهم می نمايند. در
چنين مواردی می توان از دو هارددیسك در یك سیستم استفاده
بعمل آورد. بدين ترتيب کارآئی سيستم افزايش و در موارديکه
يکی از هاردديسک ها با مشکل مواجه شود ، امکان استفاده از
هارد ديسک دوم وجود خواهد داشت .
نکاتی دررابطه با
تهیه مادربرد
بررسی Chip sets . تولید كنندگان متعددی اقدام به توليد
Chip set می نمايند .شركت هائی مانند Intel، Via،SIS، و
NVida اكثر چیپ های موجود در بازار را تولید نموده و می
توان تمامی آنان را به دو گروه عمده تقسیم نمود: چیپ هائی
كه از پردازنده های اينتل حمايت می نمايند و چیپ هائی كه
از پردازنده های AMD پشتیبانی می نمایند.Chip sets ، مشخص
كننده نوع حافظه ، سرعت پردازنده و نوع تجهیزات جانبی
نظیر صدا و ويدئو می باشد که مادربرد قادر به حمايت از
آنان می باشد.
عدم تهيه سريعترين پردازنده :تهيه سریعترین پردازنده موجود،
مستلزم پرداخت هزينه بالائی خواهد بود . سرعت آخرين
پردازنده با يک و يا دو مدل پائين تر، تفاوت محسوسی نخواهد
داشت .
تهيه سريعترين حافظه ای که ماربرد قادر به حمايت از آن می
باشد . تفاوت مشهودی در ارتباط با کارآئی سيستم و در
موارديکه از حافظه های با سرعت پائين تر استفاده می شود ،
وجود نخواهد داشت ولی در صورتيکه تصميم به افزايش حافظه در
آينده گرفته شود ، پیدا نمودن حافظه ای با همان ظرفیت
بسیار راحت تر خواهد بود( با توجه به اين واقعيت که ممکن
است در زمان افزايش حافظه ، پيدا نمودن حافظه های قديمی
مشکلات خاص خود را دارا باشد ).
توجه به بروز برخی از مشکلات مرتبط با کارت های گرافيک
همراه مادربرد . چیپ ست هائی كه امکانات گرافيک را بهمراه
مادربرد ارائه می نمايند ( Onboard ) ، بخشی از حافظه
سیستم را جهت ذخیره اطلاعات گرافیكی ، استفاده نموده که
همين موضوع می تواند کاهش کارآئی سيستم را بدنبال داشته
باشد. پیشنهاد می گردد در صورت تهيه مادربردی با قابليت
فوق ، چیپ گرافیكی آنرا غیر فعال و از یك كارت گرافیكی
ارزان قیمت استفاده گردد. درصورتيکه در آینده قصد استفاده
از گرافیك بالا وجود داشته باشد ، می توان مادربردی را
انتخاب که دارای ايننترفيس AGP باشد.
تهيه مادربردی با مشخصات بيش از نياز فعلی . در زمان
انتخاب يک مادربرد سعی گردد ، مادربردی انتخاب گردد که
امکان حمايت از RAID ، كارت شبكه ،پورت USB2 و FireWire
را دارا باشد. استفاده از چنين مادربردهائی از لحاظ
اقتصادی نيز مقرون بصرفه بوده و در صورت نياز به استفاده
از قابليت های فوق ، می توان از پتانسيل های
مادربرداستفاده نمود
کنترل رایانه از راه دور توسط ویندوز:
- در درجه اول به رایانه ای نیاز
دارید که روی آن ویندوزXP
نسخه حرفه ای یا ویندوز سرور نصب شده باشد و به
اینترنت نیز متصل باشد
-رایانه دیگری که می خواهید از
طریق آن به رایانهتان در خانه یا محل کار متصل شوید که
این سیستم نیز باید به اینترنت متصل باشد.
حال که این امکانات را در اختیار
دارید باید ابتدا رایانه تان را برای دسترسی از راه
دور آماده کنید. برای این کار باید به روش زیر عمل
کنید .
1)وارد
Control Panel
ویندوز شوید و روی گزینه
Systemدو
بار کلیک کنید تا باز شود
2)در پنجره باز شده روی تب
Remoteکلیک
کنید و در بخش جدید گزینه ی
Allow user to connect remotely to
this computerرا
انتخاب نمایید 3)در همین بخش روی گزینه
Select remote users
کلیک کنید و سپس با کلیک روی گزینه ی
Add
می توانید اعضایی که اجازه دارند به این رایانه از راه
دور متصل شوند را تعیین کنید .
4)حال باید یکبار روی آیکن های رایانه
ای که در کنار ساعت رایانه شما روی نوار وظیفه ویندوز
قرار دارد راست کلیک کنید و روی گزینهStatus
کلیک نمایید و با انتخاب تب
Detailsنشانی
IP
که کنار عنوان
Client IP address
نوشته شده را یاد داشت کنید (اگر نشانی
IP
شما ثابت است تنها کافی است یک بار این عمل را انجام
دهید و در غیر این صورت باید در هر بار اتصال این
نشانی را یادداشت کنید تا برای اتصال از راه دور از آن
استفاده کنید).
5)در این مرحله تمام اعضایی که در
ویندوز شما نام کاربری و رمز عبور برای ورود به ویندوز
را دارند می توانند از راه دور به رایانه شما متصل
شوند
روش برقراری ارتباط از راه دور با
سیستم فوق به شرح زیر است :
1)منوی
Start
گزینه
Program
و سپس گزینه
Accessories
را انتخاب کنید و از قسمت
Communicationsنیز
گزینه
Remote desktop connectionرا
انتخاب کنید
2)در پنجره باز شده روی گزینهOption
کلیک کنید تا جزییات بیشتری را در اختیار داشته باشید
.
3)حال در کادر متنی مقابل
Computer
باید نشانی
IP
که از رایانه مقصد در اختیار دارید را تایپ کنید .
4)در کادر های مقابل
Password, user name
نیز باید نام کاربری و رمز عبوری خود را وارد کنید
(این نام کاربری و رمز عبور همان نام و رمز عبوری است
که هنگام ورود به رایانه در خانه یا محل کار روی
ویندوزتان قرار داده اید).
5)حال برای برقراری ارتباط روی گزینه
Connectکلیک
کنید در این مرحله اگر تمامی بخشها را بدرستی انجام
داده باشید محیط دسکتاپ رایانه مقصد را به طور کامل
مشاهده می کنید و می توانید تمامی کارهای مورد نیاز را
روی آن اعمال کنید.
